Ik ben Jolanda (58 jaar) en ik woon al een aantal jaren in Zundert, in het mooie West Brabant.
Mijn broer woont al een hele tijd in Thailand (hij wil warm weer) en hij ziet daar veel ellende om zich heen. Hij is in contact gekomen met een weeshuis - The Fr. Ray Foundation - en steunt dat al een tijd op financieel terrein. Op een gegeven moment had hij een idee: hij belde mij op en zei - omdat ik toch niet zoveel te doen had:-)) - als ik nou hier wat sieraden koop tegen een eerlijke prijs, dan kan jij proberen die in Nederland te verkopen en dan kunnen we de opbrengst doneren aan dat weeshuis hier! Zo gezegd, zo gedaan. Hij struint daar de markten af en de dorpjes om aparte sieraden en soms andere spulletjes te kopen. Hij stuurt het aan mij op en ik probeer het hier te verkopen. Het is allemaal zeer kleinschalig.
De gehele opbrengst gaat dus (na aftrek van de verzendkosten) terug naar het weeshuis in Thailand.
Hieronder enkele foto's van het weeshuis, van mijn broer en van mijzelf:-))
Wij zijn dus bezig met een soort Return To Sender, alleen waren wij eerder met het idee:-)))))
Hopelijk vindt u iets leuks tussen de inmiddels al gegroeide verzameling artikelen uit Thailand. Houd het in de gaten, want er komt steeds weer iets anders bij.
En het is leuk als u iets in mijn gastenboek wilt schrijven:-)) Teken mijn gastenboek
U kunt hier links eenvoudig op de links drukken:-))))
Donatie gedaan oktober 2011:
Fr. Ray Foundation Ontvangstbewijs Iemand die een bijdrage doet: Coördinator van donaties:
Jolanda Boomstra 4881 HG Zundert Nederland Fr. Ray Foundation gervais@fr-ray.org
Bevestigingsnummer: CB432409CC4435000 Geplaatst op 8 oktober 2011 Doel Donatie algemeen
bedrag Donation to Fr. Ray Foundation's Projects
Referentienr.: ADDN43301 $520,00 USD Totaalbedrag: $120,00 USD
Cheque van een vorige donatie aan de Ray-foundation.
Achtereenvolgens een foto van het vaccinatieprogramma, kinderen in weeshuiskleding en een meisje dat nu ook in het weeshuis verblijft en het gebouw zelf (rood).
De URL van het weeshuis is: http://www.fr-ray.org/home/index.php voor als u er meer over wilt lezen.
Heeft u nog vragen over dit alles, dan is mijn broer gaarne bereid deze te beantwoorden. Zijn mailadres kunt u via mij opvragen.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(maart 2010)
In februari zou mijn man met mijn broer in Thailand een rondreis gaan maken. Twee dagen voor vertrek van mijn man kregen wij tot onze schrik te horen dat mijn broer plotseling 6 hersentumoren had. Consternatie alom. Mijn man is toch gegaan, hij wilde ook de Ray Foundation bezoeken. Na 5 dagen ging het zo slecht met mijn broer dat ik besloten heb er achteraan te vliegen. Ik ben dus ook in Thailand geweest tot en met 28 februari 2010 en heb zelf de Ray Foundation gezien. Ongelofelijk wat een goed werk daar wordt verricht, dus ik ben er nog meer dan eerst op gebrand om ze daar te helpen. Mijn broer is inmiddels aan 1 tumor geopereerd, de 2de wordt bestraald en de rest hopen ze met chemo en evt. latere bestraling stil te krijgen. We hopen en bidden allemaal voor hem, hijzelf is gelukkig positief en zegt erdoor te komen. Laten we het hopen!! Ik houd u op de hoogte.
(juni 2010)
Met mijn broer gaat het geweldig. Alleen het lopen is nog een beetje problematisch, maar voor de rest voelt hij zich goed. En zo goed zelfs, dat hij alweer op pad is geweest om mooie amuletten te vinden. Dat is gelukt en die zijn nu onderweg naar NL per post.
(augustus 2010)
We zijn inmiddels weer een paar maandjes verder. Met mijn broer ging het een maand geleden opeens weer heel slecht. Hij kon niet meer lopen noch praten. Direct naar het ziekenhuis en hij is vrijwel meteen aan een hersentumor in zijn voorhoofd geopereerd. Daarna volgde nog een bypass-operatie. Hij is nu (eind augustus) weer thuis en is *trots op zijn luikje in zijn hoofd*. Het gaat goed, praten is oke; aan het lopen moet nog flink gewerkt worden:-)
(december 2010)
Het gaat niet goed met mijn broer. Het gaat zelfs zo slecht dat ik al 2 maanden geen contact meer met hem heb. Dat is het nadeel van wonen in een ver land. Ik mail en ik bel, maar ik krijg hem niet meer te pakken. Op mail wordt niet gereageerd, telefoon wordt niet opgenomen. Dus.........
(januari 2011)
Inmiddels gehoord dat mijn broer in het ziekenhuis ligt en hoogstwaarschijnlijk nog 2 maanden te leven heeft. Hij heeft weer melanomen in zijn hersenen en div. ontstekingen. Zucht.......
16 januari 2011:
een trieste dag: mijn broer is vanavond om 21.00 uur overleden....................... 62 jaar.
31 januari 2011: MAE DO
Mijn man is dit jaar naar Thailand geweest en heeft daar het Elephant Nature Park bezocht. Dus ik naar hun website, nieuwsgierig als ik ben:-)
http://www.elephantnaturepark.org/herd/index.htm
Daar las ik het verhaal van Mae Do; een ongelofelijk zielig verhaal en dat heeft me doen besluiten om maar meteen een olifant te adopteren. Namens Boetiekje natuurlijk!! Ik stel u aan haar voor: Mae Do (Medo), in het verleden zwaar mishandeld en daardoor half verlamd.
Mae Do is nu ca. 34 jaar en verblijft sinds 2006 in het Nature Park. Ze heeft vanaf haar 8ste altijd hard gewerkt: bomen op vrachtwagens getild en bomen weggerold. Totdat er een boom op haar viel en een enkel brak; daar is nooit iets aan gedaan. Toen wilden ze met haar fokken, bij de eerste de beste poging door een enorme bul is ze door hem tot bijna dood aangevallen. Daarna heeft ze jaren in eenzaamheid doorgebracht. En gelukkig heeft Lek - de oprichter van het Nature Park - haar aangetroffen en sindsdien verblijft ze dus in het Nature Park, waar ze hopelijk nog lang mag genieten van haar vrijheid.